Nieuwsbericht: blog van CPS: drie eye-openers voor leerkrachten

Leuk kort artikeltje over drie eye-openers over de omgang met jongens:  http://www.cps.nl/blog/2015/06/01/Wat-je-wilt-weten-over-jongens-in-de-klas?utm_source=mailing&utm_medium=email&utm_campaign=%5BMarketing%5D+Blogupdate+po+9+februari+2016

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Blog #3 ‘Ik stoei niet meer met mijn zoon, stel dat ik verlies’

Dit zei een vader onlangs tegen me: ‘Tot nu toe kon ik nog wel winnen, maar hij is me te sterk aan het worden’. Opvallend dat voor deze vader het competitiegevoel en het willen winnen blijkbaar voorop staat. En jammer dat het stoeien daardoor op een gegeven moment stopt. Wat mijns inziens voorop moet staan, is het stoeien op zich. Het is de taak van vaders om hun zonen te leren stoeien.

Stoeien is een perfecte manier om fysieke kracht te meten en te ontwikkelen, om fysiek grenzen aan te leren geven en te leren hoe om te gaan met de grenzen van de ander. Het gaat om spelregels en het buigen daarvan. Het gaat om samen moe worden, je ademkracht gebruiken, spierspanning opbouwen en controle behouden. Door te stoeien ontwikkel je (zelf)respect en zelfvertrouwen. Je toetst de ander en jezelf. Daarbij is het juist de bedoeling dat onze zonen ons voorbij streven.Het is de bedoeling dat ze je op een gegeven moment verrassen en jij onder ligt.De leerling wordt de meester. Zo hoort het te gaan.

Bovenstaande column schreef ik in augustus 2014.Ondertussen heb ik weer veel vaders en veel zonen voorbij zien komen.En het valt me op, hoe weinig fysiek contact de meeste vaders hebben met hun zonen. Dit ligt niet alleen aan de vaders, maar ook de zonen die ik tref in mijn dojo lijken minder fysiek te worden. Zou dat komen door het overwegend talige onderwijs? Zou de terugloop van het aantal gymlessen een rol spelen? Zou het toenemend aantal juffen op de basisschool hun ontwikkeling beïnvloeden? Wat ik zie, is dat wanneer ik het fysieke aspect inbreng in de training, er iets verandert. De jongens gaan zich anders gedragen. Ze worden rustiger, gaan glimlachen, ze kunnen beter verwoorden wat ze voelen en zijn trots als ze hun krijger ontdekken.

Dit geldt ook voor de oudere jongens; de vaders. Wanneer ik in les 3 de kracht van de krijger behandel, waarbij ze met de juiste techniek en gebruik van de elementen vol gas los mogen gaan op het stootkussen, zie ik vaak iets in hun ogen oplichten. ‘Dit voelt fijn’, zeggen ze dan. ‘Ik ben helemaal geen vechter, maar dit voelt heel goed’. Ik leg hen dan het verschil uit tussen een vechter en een krijger en geniet van de oerkracht die deze jongens ontdekken. Dat gevoel van kracht en rust zet zich vast in hun DNA. Zelfs letterlijk, las ik recentelijk in een gepubliceerd wetenschappelijk onderzoek. Dit fysieke krijgergevoel zorgt ervoor dat deze jongens steviger in hun schoenen staan. Ze kunnen beter meebewegen met anderen en zijn in staat om hun gevoelens en emoties te controleren en handiger onder woorden te brengen. Ze gaan beter sporten en zijn voor de juf hanteerbaarder in de klas.

Tijdens mijn vader en zoon trainingen zie ik de band tussen hen versterken. Dat gebeurt al na de eerste les, waarin ze elkaars fundering testen en helpen verstevigen. Ze gaan dan ook plots meer praten en de vader vertelt zijn zoon waar hij vroeger mee worstelde. De zoon luistert aandachtig en ik zie het ontzag voor zijn vader groeien. Bij de vader zie ik ontroering als zijn zoon met tranen in de ogen vertelt dat hij al jaren gepest wordt op school. ‘Ik wist niet dat het zo erg was’, zegt de vader vervolgens zacht. Wanneer we hierna weer op de mat staan, zie ik dat de vader de zoon anders aanraakt. Met meer sympathie en gevoel in plaats van met een abrupte duw. Hij maakt eerst verbinding. Zijn zoon doet hem vervolgens na. En dat is het belangrijkste besef wat de vader op dat moment kan krijgen; hij is het voorbeeld voor zijn zoon. Hij is het rolmodel.

Bij Jongens in Balans weten we dat al lang. Jongens floreren bij beweging en sport. Hen talig in een cognitief keurslijf dwingen dempt mijns inziens hun ontwikkeling. En een effectieve verandering bij de zoon bereik je pas als je daarin ook de vader meeneemt. Gelukkig zie ik hierin langzaam maar zeker een verandering ontstaan. Berichten over scholen die experimenteren met beweging tijdens de rekenles en statafels in de klas halen het NOS journaal. Er is echter nog veel werk aan de winkel. 

Jürgen van Gorkum

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Evenement aankondiging: Beat the macho – grensoverschrijdend gedrag van jongens

Schermafbeelding-2015-10-13-om-11.54.37

http://www.emancipator.nl/1911-beat-the-macho/

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Nieuwsbericht: Interessant artikel over mannelijke rolmodellen

http://www.huffingtonpost.co.uk/sandy-ruxton/male-role-models_b_8416328.html?utm_hp_ref=uk

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Blog #2: 5 Tips voor de omgang met jongens van vijftien

Mijn zoon is een maand geleden 15 geworden. Hij was niet blij. Weet je wat hij zei? ‘Ik snap niet waarom mensen dit vieren. Je mag niks; geen alcohol, geen tabak, geen scooter. Dit is echt de vervelendste leeftijd die je kunt hebben’.  Ik weet nog dat ik door mijn broer Rinus in de plaatselijke kroeg aangesproken werd over mijn aanwezigheid daar en dat ik nog veel te jong was om bier te drinken. Eigenlijk wel goed van hem, denk ik nu achteraf, dat hij mij wees op de risico’s van alcohol. Maar ja, ik had vrienden die wat ouder waren, die hun school niet afmaakten, die zich lieten tatoeëren en die een robbertje vechten niet uit de weg gingen. Ik voelde mij thuis bij die ‘mannen’. De peergroup is voor een puber immers enorm belangrijk!

Hoewel hij officieel niks mag, doet hij van alles. Mijn zoon drinkt alcohol en blowt en heeft zelfs al party-drugs gebruikt. Drugs zijn tegenwoordig zo makkelijk te bereiken voor kinderen. Zijn moeder en ik maken ons daar ernstig zorgen over want we weten hoe slecht die troep is voor de ontwikkeling van het puberbrein. Maar wat doe je als opvoeder? Verbieden?  Vriendjes buiten de deur houden? Steeds maar weer waarschuwen? Zou het helpen? Veel pubers denken dat ze het middelpunt van het universum zijn. Alle dingen waar voor gewaarschuwd wordt gelden voor anderen, niet voor hen zelf.

Ik, ik ben vader op afstand. Want ik ben gescheiden van mijn vrouw. Ik probeer met hem te praten, probeer hem te vragen wat die geestverruimende dingen met hem doen, waar hij het vandaan haalt en wat het allemaal wel niet mag kosten. Als ik vraag of hij begrijpt waarom wij ons zorgen maken zegt hij: ‘Maak je niet ongerust Pa, ik weet wat ik doe en ik heb alles onder controle’. Ik ken hem goed genoeg om te weten of hij de waarheid spreekt en ik vertrouw hem. Wat kan ik anders? Tegelijkertijd maak ik afspraken met hem over logeerpartijtjes en hoe laat hij thuis moet zijn.

Goed luisteren is technisch vrij eenvoudig te leren maar dat wil nog niet zeggen dat het ook makkelijk is om in de praktijk echt toe te passen. In elke basiscursus communicatie leer je het: veel vragen stellen, het liefst open vragen, ruimte geven, stiltes laten vallen, hummen, knikken, samenvatten in de woorden van de ander, het zogenaamde parafraseren en daarmee checken of je op het goede spoor zit. Maar pas dat allemaal maar eens toe als het om je eigen kind gaat. Met name als je zelf allerlei ideeën hebt over hoe het zou moeten zijn, zitten die ideeën de intentie om echt te luisteren vaak in de weg. Vooral als er stress in het spel is.

Gelukkig heb ik nog steeds goed contact met hem. Hij luistert nog en ook al lijkt het kwartje niet direct te vallen, merk ik soms later dat mijn woorden invloed hebben gehad op zijn denken en handelen. Ik hoop dat hij sensitiever zal worden voor werkelijke gevaren en ook nee weet te zeggen op momenten dat dit noodzakelijk is. Stiekem hoop ik dat hij zijn peergroup zal ontgroeien zoals dat bij mij ook gegaan is.

Hoewel ik zelf vader en zoons help in het maken van verbinding is dit toepassen op je eigen leven een ander verhaal. Vinden pedagogen, hulpverleners en docenten dit ook lastig? Ik heb besloten om volgend jaar, als mijn zoon 16 wordt, met hem naar Zweden te gaan voor het Rites of Passage-programma van Arne Rubinstein. Een krachtig programma waaraan vaders en zonen deelnemen zodat de jongens stappen kunnen maken richting volwassenheid. Dan mag ik ervaren hoe het is om zelf die professionele begeleiding te ondergaan. Hopelijk ervaart mijn zoon dan wel dat er reden voor feest is.

Loek

Herken je je in het verhaal? Worstel je ook met jouw puber? En worstel je met het dilemma dat je als professional soms niet weet hoe je het ‘trucje’ moet toepassen bij je eigen kind? WIL JE ZELF OOK IETS DELEN? LAAT HET DAN HIERONDER ACHTER.

Loek van der Lans is een van de oprichters van stichting KoningsHart. Voor meer informatie en nog meer blogs zie: www.koningshart.nl

Geplaatst in Blogs, Uncategorized | Een reactie plaatsen

Nieuwsbericht: vernieuwde website jongensinbalans.nl online!

Welkom op de vernieuwde website van Jongens in Balans!

Het Platform Jongens in Balans bestaat uit nieuwsgierige deskundigen die hun sporen hebben verdiend in het werken met jongens. Wij brengen ideeën en praktijken bij elkaar om er iets mee te doen: in onderwijs, opvoeding, in de jeugdzorg, vrije tijd, tijdens de rijopleiding, in de gevangenis of gewoon, waar je hen tegenkomt.

Je kunt wat rond kijken op de website, ‘ons liken op facebook’, ‘ons volgen op twitter’ en reageren op de nieuwsberichten en blogs!

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Blog #1: Gast, ben je echt waardeloos ?

Kun je jongens op waarden en overtuigingen aanspreken?

Jongens zijn snel afgeleid, hebben moeite met plannen, tonen uitstel- en vermijdingsgedrag, hun motivatie hapert, ze presteren vaak onder, hebben behoefte aan andere manieren van lesgeven.

Geen zin, doe niet moeilijk, laat maar zitten, bekijk het.

Dit komen we tegen in trainingen aan jongens met beginnende gedragsproblemen

In (school)trainingen spreken we jongens meestal aan op hun vaardigheidsniveau: Waar ben je goed in, wat kun je al, wat vind je lastig, wat wil je nog beter leren? Met rollenspellen, discussie, psycho-fysieke acties en helpende gedachten oefenen we met hen om die vaardigheden te leren en te verankeren.

Mijn stelling: Je maakt beter contact en hebt meer effect als je jongens ook aanspreekt op de waarden, overtuigingen en drive, ook al zijn die niet altijd bewust.Als je verbinding maakt met die (onbewuste) laag komen jongens meer in contact met wat ze echt belangrijk vinden: Waar ga ik voor, wat is mijn drive, wat vind ik cool.

Dat kan hun motivatie op gang brengen en helpt hen om hun motieven helder te krijgen en verder te ontwikkelen. Het geeft hen aanknopingspunten om keuzes te maken en echt iets voor elkaar te krijgen.

Een voorbeeld: Een jongen ergert zich in de klas aan een medeleerling die het altijd beter weet en dat ook steeds laat horen. Hij kan die jongen vlijmscherp onderuit halen en de lachers op zijn hand krijgen. Dat werkt, daar heeft hij lol in. In de training komt hij erachter dat hij het belangrijk vindt om goede argumenten te geven, je mening te onderbouwen. Hij ziet in dat dat ‘een betere sport’ is waar hij meer van leert. Hij kiest ervoor te stoppen met ‘afzeiken’.

Hoe maak je nu die verbinding met de waarden, overtuigingen en drijfveren van de jongens?

Gebruik de onderstaande vier vragen:

  • Wat vind je belangrijk bij anderen?
  • Wat vindt je belangrijk bij/voor je zelf.
  • Wat kan jou helpen om dat te bereiken?
  • Wat kan voor jou een eerste stap zijn?

Vragen hierachter: Wat voor persoon/mens wil je zijn. Heb je overtuigingen die je remmen in je mogelijkheden? Hoe spoor je die op, en hoe kun je die veranderen.

Te doen op allerlei manieren in de klas, kleine groepen, tweetallen en individueel

(kan natuurlijk ook met  meisjes)

 Karel Drexhage

Geplaatst in Blogs | Een reactie plaatsen

Nieuwsbericht: Jongens in de klas, mannen voor de klas?

Wat doet de overdaad van vrouwen in het onderwijs met de ontwikkeling van de identiteit van jongens? En kunnen meesters beter aansluiten bij jongens? Een leerkracht en een platformlid delen hun ervaring in dit artikel. Ook komt aan bod hoe Hogeschool Leiden meer mannen naar de pabo trekt. http://www.leidschdagblad.nl/regionaal/leidenenregio/article27481124.ece/Het-gaat-nooit-over-voetbal-of-actiefilms_

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Nieuwbericht: Voetballen zonder scheidsrechter

De KNVB laat nu jonge jongens voetballen zonder scheidsrechter. Met de ouders op 20 meter afstand van het veld. Wat zegt dat over de talenten van jongens? En over de invloed van vaders en moeders?

http://nos.nl/artikel/2056029-ouders-op-afstand-en-geen-scheids-zo-wordt-voetbal-weer-leuk.html

Geplaatst in Geen categorie | Één reactie

Nieuwsbericht: Jongens in balans aanwezig bij: ‘De toekomst van Nederland, een nieuwe verdeling van zorg en werk’

Op 6 maart waren een hoop platformleden van Jongens in Balans aanwezig bij: ‘De toekomst van Nederland, een nieuwe verdeling van zorg en werk’. Een inspirerende dag georganiseerd door o.a. Woman Inc & eMANcipator. Daar is gediscussieerd over de verschillende belemmeringen en mogelijkheden die de huidige arbeidsmarkt biedt voor mannen en vrouwen om werk en zorg te combineren. Een korte impressie van een aantal punten:

  • Vrouwen die het hun mannen verbieden te stoppen met werken en het huishouden over te nemen.
  • Mannen die moeite hebben met het gegeven dat hun vrouw meer verdiend.
  • Een moeder die haar zoon over het hoofd ziet en enkel aan haar dochters denkt als ze op zoek gaat naar zorg in de familie.
  • Alleen staande vrouwen die geen hulp meer durven te vragen na een scheiding.
  • Hoogopgeleide vrouwen die moeite hebben met zorgtaken.
  • Mannen die vinden dat zij kostwinnaar moeten zijn.

Wij bij jongens in balans vinden dat de opvoeding voor jongens en meisjes vanuit zowel vaders en moeder kan komen en dat een goede afstemming daar in nodig is. Wat vind jij? Reageer nu!

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen